نمی دونم چرا این بار توی بدترین دوراهی زندگیم موندم .

هین حالا درحالیکه اشک دیدگانم را پوشانده از پری کوچکی می نویسم که در این سرزمن خاکی جای بیشتری از این نداشت . زهرای خوبم که خداوند او را فراخواند و او چه مشتاقانه لبیک گفت .           عزیزم شاید دیگر چشمانمان با دیدنت غرق شادی نشود اما خاطراتت همواره در زندگی ما و با ما می ماند . حتی اگر خاکها نگاه براق و جذبه ی وصف ناپذیرت را بپوشاند .....                                      هفت تیر هرساله برایم یادآور یکی از بدترین خاطرات زندگیم خواهد بود . تو معصومانه زیستی و در اوج خردسالی و پاکی ات ما را تنها گذاشتی ! بدون اینکه به ما بگویی چرا؟                                              عزیز من عزیز از دست رفته ی ما سفری رفتی بی بازگشت اما بدان هرچند می دانم روح آگاه تو این ر به تو می رساند دوستت دارم .....

زندگی کن

  لبخند بزن شاید گاهی برای لبخند زدن دیر باشد

چشم ها را باید شست جور دیگر باید دید ..........

نمی دونم حتما براتون پیش اومدی که خبرای بدی بشنوید اما ........................... تا حالا شده بشنوید که عزیزترین شما بخواد برای همیشه این دنیا و شما رو ترک کنه ............ نه شما به این تقدیر راضی باشید نه خودش .......... اونوقت چه می کنید؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

معتقدم خوبي ها نامحدودند و نمي شه اونا رو متر كرد البته هيچ چيزي توي دنياي ما مطلق نيست و همه چي نسبي هست ولي بدون اين محاسبات بياييم به هم محبت كنيم و خوبي ها رو با يكديگر تقسيم كنيم تا اون وقت همه بتونيم بگيم خوبي ها نامحدودند .......  

گاهی وقتا بی بهانه باید بارید تا لغزش شیرین یک قطره از باران را فهمید

سال نو مبارک

سلام بعد از مدتي ....